این هم یک تلقی احمقانه ی دیگه که نفی «کاپیتالیسم» رو با نفی «دموکراسی» یکی می دونه.

راستی این مقاله اسم خیلی آیرونیکی داره. این مقاله خودش انحطاط کامل آرمان آنارشیسم است!

اگر چامسکی رو به عنوان یک نظریه پرداز برجسته ی آنارشیست قرن بیستم بپذیریم، طبق تعریف چامسکی آنارشیسم مخالف سازمان یافتگی نیست بلکه مخالف «اتوریته ی ناموجه»‌است. اتفاقا نفی اتوریته ی ناموجه می تونه نیازمند سازمایافتگی بسیار پیچیده تری باشه (چون دیگه یکه آقابالاسر وجود نداره و مردم باید از طریق «عقل جمعی» دموکراتیک درباره ی کارها تصمیم گیری کنند) بنابراین نفی اتوریته ی دولت و صاحب سرمایه بر خلاف آنچه که خیلی ها تصور می کنند به معنای ضرورت یا میل به برگشتن به «کمونیسم بدوی» نیست. اتفاقا یکی از دلایلی هم که علیه آنارشیست ها ایراد می گیرند همینه که جامعه ی صنعتی امروزی به قدری پیچیده است که بدون یک نظام کلی یعنی یک حکومت قابل پیاده سازی نیست.

فکر کنم کتابی که این متن ازش گرفته شده خیلی عتیقه است دست کم برای معرفی آنارشیسم.

واقعا هوای تازه ای به اینجا دمیده ای.

برقرار باشی رفیق